رباعی شمارهٔ ۱۱۱۳
اندازهٔ متن
آن کس که ببست خواب ما را به ستم
یارب تو ببند خواب او را به کرم
تا باز چشد مرارت بیخوابی
و اندیشه کند به عقل ارجم ترحم
۲ بیت
آن کس که ببست خواب ما را به ستم
یارب تو ببند خواب او را به کرم
تا باز چشد مرارت بیخوابی
و اندیشه کند به عقل ارجم ترحم
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی