تا زلف ترا به جان و دل بنده شدیم
رباعی شمارهٔ ۱۱۹۵
اندازهٔ متن
تا زلف ترا به جان و دل بنده شدیم
چون زلف بس جمع و پراکنده شدیم
ارواح ترا سجده‌کنان میگویند
چون پیش تو مردیم همه زنده شدیم
۲ بیت
منبع: ویکی‌درج
شعر رایگان می‌ماند؛ با ذخیره‌کردن، بعداً از کتابخانه‌ات پیدایش می‌کنی.