رباعی شمارهٔ ۱۴۲۲
اندازهٔ متن
ای لعل لبت معدن شکر چیدن
وز چشم تو نور نامصور دیدن
مه گردانست و برک که گردانست
فرقست بسی میان هر گردیدن
۲ بیت
ای لعل لبت معدن شکر چیدن
وز چشم تو نور نامصور دیدن
مه گردانست و برک که گردانست
فرقست بسی میان هر گردیدن
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی