رباعی شمارهٔ ۱۵۱۵
اندازهٔ متن
من کی خندم تات نبینم خندان
جان بندهٔ آن خندهٔ بیکام و دهان
افسوس که خندهٔ ترا میبینند
و آن خندهٔ تو ز چشم خلقان پنهان
۲ بیت
من کی خندم تات نبینم خندان
جان بندهٔ آن خندهٔ بیکام و دهان
افسوس که خندهٔ ترا میبینند
و آن خندهٔ تو ز چشم خلقان پنهان
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی