رباعی شمارهٔ ۱۵۶۱
اندازهٔ متن
چون پاک شد از رنگ خودی سینهٔ تو
خودبین گردی ز یار دیرینهٔ تو
بیآینه روی خویش نتوان دیدن
در یار نگر که اوست آئینه تو
۲ بیت
چون پاک شد از رنگ خودی سینهٔ تو
خودبین گردی ز یار دیرینهٔ تو
بیآینه روی خویش نتوان دیدن
در یار نگر که اوست آئینه تو
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی