رباعی شمارهٔ ۱۵۶۲
اندازهٔ متن
خواهی که مقیم و خوش شوی با ما تو
از سر بنه آن وسوسه و غوغا تو
آنگه تو چنان شوی که بودی با من
آنگاه چنان شوم که بودم با تو
۲ بیت
خواهی که مقیم و خوش شوی با ما تو
از سر بنه آن وسوسه و غوغا تو
آنگه تو چنان شوی که بودی با من
آنگاه چنان شوم که بودم با تو
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی