رباعی شمارهٔ ۱۶۰۰
اندازهٔ متن
ای آنکه به جان این جهانی زنده
شرمت بادا چرا چنانی زنده
بیعشق مباش تا نباشی مرده
در عشق بمیر تا بمانی زنده
۲ بیت
ای آنکه به جان این جهانی زنده
شرمت بادا چرا چنانی زنده
بیعشق مباش تا نباشی مرده
در عشق بمیر تا بمانی زنده
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی