رباعی شمارهٔ ۱۶۰۲
اندازهٔ متن
ای بر نمک تو خلق نانی بزده
بر مرکب تو داغ نشانی بزده
حیفست که سوی کان رود آن بر سیم
پنهان چون جان و بر جهانی بزده
۲ بیت
ای بر نمک تو خلق نانی بزده
بر مرکب تو داغ نشانی بزده
حیفست که سوی کان رود آن بر سیم
پنهان چون جان و بر جهانی بزده
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی