رباعی شمارهٔ ۱۶۱۰
اندازهٔ متن
ای سرو ز قامت تو قد دزدیده
گل پیش رخ تو پیرهن بدریده
بردار یکی آینه از بهر خدای
تا همچو خودی شنیدهای یا دیده
۲ بیت
ای سرو ز قامت تو قد دزدیده
گل پیش رخ تو پیرهن بدریده
بردار یکی آینه از بهر خدای
تا همچو خودی شنیدهای یا دیده
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی