رباعی شمارهٔ ۱۶۲۱
اندازهٔ متن
جانیست غذای او غم و اندیشه
جانی دگر است همچو شیر بیشه
اندیشه چو تیشه است گزافه مندیش
هان تا نزنی تو پای خود را تیشه
۲ بیت
جانیست غذای او غم و اندیشه
جانی دگر است همچو شیر بیشه
اندیشه چو تیشه است گزافه مندیش
هان تا نزنی تو پای خود را تیشه
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی