رباعی شمارهٔ ۱۶۳۴
اندازهٔ متن
فصلیست چو وصل دوست فرخنده شده
از مردن تن چراغ دل زنده شده
از خندهٔ برق ابر در گریه شده
وز گریهٔ ابر باغ در خنده شده
۲ بیت
فصلیست چو وصل دوست فرخنده شده
از مردن تن چراغ دل زنده شده
از خندهٔ برق ابر در گریه شده
وز گریهٔ ابر باغ در خنده شده
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی