رباعی شمارهٔ ۱۶۴۱
اندازهٔ متن
ما مردانیم نشسته بر تنگ دره
مائیم که شیر و گرگ بر ما گذره
با فقر و صفا به هم درآمیختهایم
چون درگه ارتضاع آن میش و بره
۲ بیت
ما مردانیم نشسته بر تنگ دره
مائیم که شیر و گرگ بر ما گذره
با فقر و صفا به هم درآمیختهایم
چون درگه ارتضاع آن میش و بره
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی