رباعی شمارهٔ ۱۶۵۵
اندازهٔ متن
آن خوش باشد که صاحب تمییزی
بیآنکه بگویند و بگوید چیزی
بیگفت و تقاضا برسد مهمانرا
تروندهٔ خوش ز صاحب پالیزی
۲ بیت
آن خوش باشد که صاحب تمییزی
بیآنکه بگویند و بگوید چیزی
بیگفت و تقاضا برسد مهمانرا
تروندهٔ خوش ز صاحب پالیزی
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی