رباعی شمارهٔ ۱۶۶۱
اندازهٔ متن
آن ظلم رسیدهای که دادش دادی
وانغمزدهای که جام شادش دادی
آن بادهٔ اولین فراموشش شد
گر باز نمیدهی چه یادش دادی
۲ بیت
آن ظلم رسیدهای که دادش دادی
وانغمزدهای که جام شادش دادی
آن بادهٔ اولین فراموشش شد
گر باز نمیدهی چه یادش دادی
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی