رباعی شمارهٔ ۱۶۶۲
اندازهٔ متن
آن میوه توی که نادرِ ایامی
بتوان خوردن هزار من در خامی
بر ما مپسند هجر و دشمن کامی
کاخر به تو باز گردد این بدنامی
۲ بیت
آن میوه توی که نادرِ ایامی
بتوان خوردن هزار من در خامی
بر ما مپسند هجر و دشمن کامی
کاخر به تو باز گردد این بدنامی
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی