رباعی شمارهٔ ۱۶۷۸
اندازهٔ متن
استاد مرا بگفتم اندر مستی
کگاهم کن ز نیستی و هستی
او داد مرا جواب و گفتا که برو
گر رنج ز خلق دور داری رستی
۲ بیت
استاد مرا بگفتم اندر مستی
کگاهم کن ز نیستی و هستی
او داد مرا جواب و گفتا که برو
گر رنج ز خلق دور داری رستی
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی