رباعی شمارهٔ ۱۶۹۸
اندازهٔ متن
ای آنکه طبیب دردهای مایی
این درد ز حد رفت چه میفرمایی
والله اگر هزار معجون داری
من جان نبرم تا تو رخی ننمایی
۲ بیت
ای آنکه طبیب دردهای مایی
این درد ز حد رفت چه میفرمایی
والله اگر هزار معجون داری
من جان نبرم تا تو رخی ننمایی
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی