رباعی شمارهٔ ۱۷۰۹
اندازهٔ متن
ای باغ خدا که پر بت و پر حوری
از چشم خلایق اینچنین چون دوری
ای دل نچشیدهای می منصوری
گر منکر آن باغ شوی معذوری
۲ بیت
ای باغ خدا که پر بت و پر حوری
از چشم خلایق اینچنین چون دوری
ای دل نچشیدهای می منصوری
گر منکر آن باغ شوی معذوری
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی