رباعی شمارهٔ ۱۷۱۱
اندازهٔ متن
ای پر ز جفا چند از این طراری
پنهان چه کنی آنچه به باطن داری
گر سر ز خط وفای من برداری
واقف نیم از ضمیر دل پنداری
۲ بیت
ای پر ز جفا چند از این طراری
پنهان چه کنی آنچه به باطن داری
گر سر ز خط وفای من برداری
واقف نیم از ضمیر دل پنداری
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی