رباعی شمارهٔ ۱۷۱۹
اندازهٔ متن
ای خواجه ز هر خیال پر باد شوی
وز هیچ ترش گردی و دلشاد شودی
دیدم که در آتشی و بگذاشتمت
تا پخته و تا زیرک و استاد شوی
۲ بیت
ای خواجه ز هر خیال پر باد شوی
وز هیچ ترش گردی و دلشاد شودی
دیدم که در آتشی و بگذاشتمت
تا پخته و تا زیرک و استاد شوی
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی