رباعی شمارهٔ ۱۷۲۷
اندازهٔ متن
ای دل تو اگر هزار دلبر داری
شرط آن نبود که دل ز ما برداری
گر دل داری که دل ز ما برداری
از یار نوت مباد برخورداری
۲ بیت
ای دل تو اگر هزار دلبر داری
شرط آن نبود که دل ز ما برداری
گر دل داری که دل ز ما برداری
از یار نوت مباد برخورداری
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی