رباعی شمارهٔ ۱۷۳۰
اندازهٔ متن
ای دل تو و درد او اگر خود مردی
جان بندهٔ تست اگر تو صاحب دردی
صد دولت صاف را به یک جو نخری
گر یک دردی ز دست دردش خوردی
۲ بیت
ای دل تو و درد او اگر خود مردی
جان بندهٔ تست اگر تو صاحب دردی
صد دولت صاف را به یک جو نخری
گر یک دردی ز دست دردش خوردی
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی