رباعی شمارهٔ ۱۷۳۴
اندازهٔ متن
ای دوست به حق آنکه جان را جانی
چون نامهٔ من رسد به تو برخوانی
از بوالعجبی نامهٔ من ندرانی
چون حال دل خراب من میدانی
۲ بیت
ای دوست به حق آنکه جان را جانی
چون نامهٔ من رسد به تو برخوانی
از بوالعجبی نامهٔ من ندرانی
چون حال دل خراب من میدانی
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی