رباعی شمارهٔ ۱۷۵۱
اندازهٔ متن
ای گل تو ز لطف گلستان میخندی
یا از دم عشق بلبلان میخندی
یا در رخ معشوق نهان میخندی
چیزیت بدو ماند از آن میخندی
۲ بیت
ای گل تو ز لطف گلستان میخندی
یا از دم عشق بلبلان میخندی
یا در رخ معشوق نهان میخندی
چیزیت بدو ماند از آن میخندی
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی