رباعی شمارهٔ ۱۷۶۲
اندازهٔ متن
ای نور دل و دیده و جانم چونی
وی آرزوی هر دو جهانم چونی
من بیلب لعل تو چنانم که مپرس
تو بیرخ زرد من ندانم چونی
۲ بیت
ای نور دل و دیده و جانم چونی
وی آرزوی هر دو جهانم چونی
من بیلب لعل تو چنانم که مپرس
تو بیرخ زرد من ندانم چونی
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی