رباعی شمارهٔ ۱۷۶۴
اندازهٔ متن
ای یار گرفتهٔ شراب آمیزی
برخیزد رستخیز چون برخیزی
میریز شراب را که خوش میریزی
چون خویش چنین شدی چرا بگریزی
۲ بیت
ای یار گرفتهٔ شراب آمیزی
برخیزد رستخیز چون برخیزی
میریز شراب را که خوش میریزی
چون خویش چنین شدی چرا بگریزی
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی