رباعی شمارهٔ ۱۷۶۸
اندازهٔ متن
ای آنکه به لطف دلستان همهای
در باغ طرب سرو روان همهای
در ظاهر و باطن تو چون مینگرم
کس را نی ای نگار و آن همهای
۲ بیت
ای آنکه به لطف دلستان همهای
در باغ طرب سرو روان همهای
در ظاهر و باطن تو چون مینگرم
کس را نی ای نگار و آن همهای
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی