رباعی شمارهٔ ۱۷۹۰
اندازهٔ متن
گر آب دهی نهال خود کاشتهای
ور پست کنی مرا تو برداشتهای
خاکی بودم به زیر پاهای خسان
همچون فلکم مها تو افراشتهای
۲ بیت
گر آب دهی نهال خود کاشتهای
ور پست کنی مرا تو برداشتهای
خاکی بودم به زیر پاهای خسان
همچون فلکم مها تو افراشتهای
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی