لطفی که مرا شبانه بنواخته‌ای
رباعی شمارهٔ ۱۷۹۲
اندازهٔ متن
لطفی که مرا شبانه بنواخته‌ای
امروز چو زلف خود پس انداخته‌ای
چشم تو ز می مست و من از چشم تو مست
زان مست بدین مست نپرداخته‌ای
۲ بیت
منبع: ویکی‌درج
شعر رایگان می‌ماند؛ با ذخیره‌کردن، بعداً از کتابخانه‌ات پیدایش می‌کنی.