حاشا که به ماه گویمت میمانی
رباعی شمارهٔ ۱۸۴۳
اندازهٔ متن
حاشا که به ماه گویمت میمانی
یا چون قد تو سرو بود بستانی
مه را لب لعل شکرافشان ز کجاست
در سرو کجاست جنبش روحانی
۲ بیت
منبع: ویکیدرج
شعر رایگان میماند؛ با ذخیرهکردن، بعداً از کتابخانهات پیدایش میکنی.