رباعی شمارهٔ ۱۹۰۹
اندازهٔ متن
غمهای مرا همه بناغم داری
واندر غم خود همچو بناغم داری
گویی که تراام و چرا غم داری
ترسم که نباشی و چراغم داری
۲ بیت
غمهای مرا همه بناغم داری
واندر غم خود همچو بناغم داری
گویی که تراام و چرا غم داری
ترسم که نباشی و چراغم داری
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی