رباعی شمارهٔ ۱۹۱۹
اندازهٔ متن
گر سوزش سینه را به کس می داری
وز مهر ضمیر پر هوس می داری
باید که چو ناله تو آرام دلست
آن ناله قرین هر نفس می داری
۴ سطر
گر سوزش سینه را به کس می داری
وز مهر ضمیر پر هوس می داری
باید که چو ناله تو آرام دلست
آن ناله قرین هر نفس می داری