گفتم چونی مها خوشی محزونی

رباعی شمارهٔ ۱۹۳۷

اندازهٔ متن۲

گفتا مه را کسی نپرسد چونی

چون باشد طلعت مه گردونی

تابان و لطیف و خوبی و موزونی

۲ بیت

شعر رایگان می‌ماند؛ با ذخیره‌کردن، بعداً از کتابخانه‌ات پیدایش می‌کنی.

از همین دفتر

رباعی شمارهٔ ۱۹۹۴

پُر کرد جهان ز بویِ سیب و آبی

رباعی شمارهٔ ۱۹۹۳

وز پرورشِ این تنِ نادان تا کی؟

رباعی شمارهٔ ۱۹۹۲

شاگردِ که بودی که چنین استادی؟

رباعی شمارهٔ ۱۹۹۱

لب بُگْشایم، در این گشادم باشی

رباعی شمارهٔ ۱۹۹۰

چون مست شَوی باز رهی از هستی

رباعی شمارهٔ ۱۹۸۹

هم جان سوی جانانْت رساند روزی

از کتاب‌های صوتی منتشرشده در ناهید، با دست‌کم یک قسمت رایگان برای شنیدن.

اگر خواستی قسمت‌های ویژه را ادامه بدهی، اشتراک‌ها را ببین.