شمارهٔ ۱۲
عطار، مختارنامه، باب سیزدهم: در ذمِّ مردمِ بیحوصله و معانی كه تعلّق به
اندازهٔ متن
چون مرغ دلم حوصلهٔ راز نیافت
چون چرخ، طریق، جز تک و تاز نیافت
گویند چرا میننشیند دل تو
چون بنشیند چو جای خود باز نیافت
۲ بیت
عطار، مختارنامه، باب سیزدهم: در ذمِّ مردمِ بیحوصله و معانی كه تعلّق به
چون مرغ دلم حوصلهٔ راز نیافت
چون چرخ، طریق، جز تک و تاز نیافت
گویند چرا میننشیند دل تو
چون بنشیند چو جای خود باز نیافت
جان نتواند ز عشق بر جای بُدنتن نتواند زعشق بر پای بُدن