ناهید
عطار نیشابوری

جانا جانم غرقهٔ دریای تو بود

شمارهٔ ۱۸

عطار، مختارنامه، باب سیزدهم: در ذمِّ مردمِ ب‍یحوصله و معانی كه تعلّق به

اندازهٔ متن۲

جانا جانم غرقهٔ دریای تو بود

پیوسته چو قطره بی سر وپای تو بود

من حوصله ای نداشتم، این همه کار،

از حوصله بخشیدن سودای تو بود

۲ بیت

منبع: کتابخانه تصوف

همهٔ شعرها