قطعه شمارهٔ ۲
اندازهٔ متن
خواجه از فرط بزرگی همچو کون شد که دماغ
لاجرم بهر بزرگان کون نجنباند ز جا
راستی وضع بزرگ کیر من دارد که او
چون ببیند کودکی از دور برخیزد به پا
۲ بیت
خواجه از فرط بزرگی همچو کون شد که دماغ
لاجرم بهر بزرگان کون نجنباند ز جا
راستی وضع بزرگ کیر من دارد که او
چون ببیند کودکی از دور برخیزد به پا
هر که خواهد که بود پیش سلاطین بر پایهمچو شمعش نگریزد ز ثبات قدمی