رباعی ۱۱۷

صبح است، دمی بر می گلرنگ زنیم،

وین شیشهٔ نام و ننگ بر سنگ زنیم،

دست از اَمَلِ درازِ خود باز کشیم،

در زلفِ دراز و دامنِ چنگ زنیم.

صبح است، دمی بر می گلرنگ زنیم

وین شیشهٔ نام‌وننگ برسنگ زنیم

دست از اَمَلِ درازِ خود باز کشیم

در زلفِ نگار و دامنِ چنگ زنیم