دفتر شعر
۱۰۲ شعر در این دفتر
ساقی فرح از ساغر می میباشدعیش و طرب از نوای نی میباشد
ساقی دو جهان کجا دمی غم ارزدیکجا بده که ملک صد جم ارزد
ساقی چو ستم غم نه باندازه کندفریاد مرا بلند آوازه کند
ساقی قدحی که جان فدای تو بودخوش وقت کسی که خاکپای تو بود
ساقی چه صلاح از من مجنون آیدفکر از تو مگر باز بقانون آید
ساقی ز زمانه چند بیداد رسدتا چند ستم بر دل ناشاد رسد
ساقی گل بخت هر که پژمرده بودبا گرمی عیش و دل افسرده بود
ساقی بمنت خطاب بو دست مگرچشمت به دل کباب بو دست مگر
ساقی می وصل ده به محنت کش هجرتا چند نهد دل بخوش و ناخوش هجر
ساقی که غمش ز پادشاهی خوشتررویش ز صفای صبحگاهی خوشتر
ساقی دلم از تو در گداز است هنوزامید به لطف چارهساز است هنوز
ساقی تو بغور من درویش برسبر حال دلم ز رحمت خویش برس
ساقی نظری که دردی از جام تو بسورمی نبود عارض گلفام تو بس
ساقی ز اسیران جگر ریش بپرسو احوال مرا از همه کس بیش بپرس
ساقی غم این پیر کهنسال بپرسوز خسته دلان به شکر اقبال بپرس
ساقی تو مهی ز روی فرخنده خویشحسن تو فرشته کرد شرمنده خویش
ساقی ز غم تو میگدازیم چو شمعدر آتش دل شب درازیم چو شمع
ساقی که رسد بوصلت از یاری عقلدر خواب که بنیدت ز بیداری عقل؟
ساقی تو بحسن صورتی خرمن گلمن خار و لیک خاری از گلشن گل
ساقی قدحی ده بمن سوخته حالوز من بنشان بآب می گرد ملال
ساقی قدحی بده که از غم رستمدر فکر تو ز اندیشه عالم رستم
ساقی قدحی که کشته جانانیمما مردن و زندگی از آن میدانیم
ساقی نظری که سمت دیدار توامخود شاهد حالی که گرفتار توام
ساقی نظری که همدم غم ماییممحروم ز خورشید چو شبنم ماییم