دفتر شعر
۶۸۳ شعر در این دفتر
مرا سودای او دیوانه داردخراب ومست آن جانانه دارد
بپیش اهل سیادت سعادتی دارددلی که از همه عالم فراغتی دارد
دلم از شیوه شیرین تو شوری دارددیده از طلعت زیبای تو نوری دارد
هر دلی در دو جهان چشم و چراغی دارددل ما در دو جهان بی تو فراغی دارد
جانم از نرگس مخمور تو جاهی داردوز عنایات تو دل پشت و پناهی دارد
جانم از دولت درد تو دوایی دارددلم از صیقل ذکر تو صفایی دارد
در ولای تو دلم حسن وفایی داردروی زیبای تو هر لحظه صفایی دارد
من رند خرابات مغانم چه توان کرد؟آشفته و رسوای جهانم چه توان کرد؟
تا که از جور زمان بر جگرم ریش رسد؟حق بفریاد دل خسته درویش رسد
چو عکس مشرق صبح ازل هویدا شدجمال دوست ز ذرات کون پیدا شد
تا به کی این دل من واله و شیدا باشد؟تا به کی در هوس عشق و تمنا باشد؟
تا به کی خاطر من واله و شیدا باشد؟در بیابان غمت بی سر و بی پا باشد؟
در قیامت همه کس طالب و جویا باشددل ما طالب این قدر معلا باشد
طور سینا چه بود؟ سینه دانا باشددل عاشق چه بود؟ لجه دریا باشد
گر همه میل دلت جانب سلما باشدخاطر آشفته آن زلف چلیپا باشد
هر کرا در دل و جان عشق و تولا باشددل و جان مظهر انوار تجلا باشد
هر که او را هوس منصب اعلا باشدقبله جان و دلش زلف چلیپا باشد
مرا گر اندرون پر نار باشدز عشق آن بت دلدار باشد
ارنی و لن ترانی راز و نیاز باشدنزدیک مرد عارف این هر دو باز باشد
مست و مستور ندیدیم و گر هم باشداین چنین نادره در ملک جهان کم باشد
مظهر ذات و صفت آدم و عالم باشدجام جم راکه شنیدی دل آدم باشد
تا دل آشفته آن زلف پریشان باشددل شوریده من واله و حیران باشد
عاشقی را،که دل از عشق پریشان باشدبس عجب نبوداگر بی سر و سامان باشد
گرترا میل دلی سوی دل و جان باشدجان فدای تو کنم،قصه آسان باشد