دفتر شعر
۵۳ شعر در این دفتر
رباعی شمارهٔ ۱۴
نرگس به هوای می قدحساز شود
رباعی شمارهٔ ۱۵
وز غصّه کنارهجوی میباید بود
رباعی شمارهٔ ۱۶
شادی به دلم از او بسی میآید
رباعی شمارهٔ ۱۷
وز گردش روزگار میلرز چو بید
رباعی شمارهٔ ۱۸
با سبزخَطان، بادهٔ ناب اولاتر
رباعی شمارهٔ ۱۹
خوش خوش بَر از ایشان بتوان خورد به زَر
رباعی شمارهٔ ۲۰
وآغاز پُری نهاد پیمانهٔ عمر
رباعی شمارهٔ ۲۱
بر خستهدلانِ رندِ خَمّار مگیر
رباعی شمارهٔ ۲۲
گفتم «من سودازده را کار بساز»
رباعی شمارهٔ ۲۳
اسرار کرَم ز خواجهٔ قنبر پرس
رباعی شمارهٔ ۲۴
یا رب که فسونها برواد از یادش
رباعی شمارهٔ ۲۵
با روی نکو شراب روشن درکش
رباعی شمارهٔ ۲۶
چون جامه ز تن برکشد آن مشکینخال
رباعی شمارهٔ ۲۷
بربست مشاطهوار پیرایهٔ گل
رباعی شمارهٔ ۲۸
تا بستانی کام جهان از لب جام
رباعی شمارهٔ ۲۹
وز حسرت لعل آبدارت مُردم
رباعی شمارهٔ ۳۰
وز دور فلک چیست که نافع دارم
رباعی شمارهٔ ۳۱
در عشق، ز نیک و بد ندارم جز غم
رباعی شمارهٔ ۳۲
با لشگر غم چه بایدت کوشیدن
رباعی شمارهٔ ۳۳
حیران و خِجِل، نرگسِ مَخمور از تو
رباعی شمارهٔ ۳۴
افسوس که تیر جنگ میبارد از او
رباعی شمارهٔ ۳۵
سِرّ دل من به صد زبانش میگو
رباعی شمارهٔ ۳۶
یاقوت لبت درّ عدَن پرورده
رباعی شمارهٔ ۳۷
دل خوش کن و بر صبر گمار اندیشه