دفتر شعر

غزلیات از خواجوی کرمانی

۲۶۵ شعر در این دفتر

ز جام عشق تو عقلم خراب می گردد

شمارهٔ ۷۳

ز تاب مهر تو جانم کباب می گردد

گرمی خسرو و شیرین بشکر کم نشود

شمارهٔ ۷۴

شعف لیلی و مجنون بنظر کم نشود

مرا دلیست که تا جان برون نمی آید

شمارهٔ ۷۵

ز تاب طرّه جانان برون نمی آید

گمان مبر که در آفاق اهل حسن کمند

شمارهٔ ۷۶

ولیک پیش وجود تو جمله کالعدمند

تا درد نیابند دوا را نشناسند

شمارهٔ ۷۷

تا رنج نبینند شفا را نشناسند

گر دلم روز وداع از پی محمل می شد

شمارهٔ ۷۸

تو مپندار که آن دلبرم از دل می شد

اگر ز پیش برانی مرا که بر خواند

شمارهٔ ۷۹

وگر مراد نبخشی که از تو بستاند

یاد باد آنشب که در مجلس خروش چنگ بود

شمارهٔ ۸۰

مطربانرا عود بر ساز و دف اندر چنگ بود

هندوئی را باغبان سوی گلستان می فرستد

شمارهٔ ۸۱

یا بیاقوت تو سنبل خطّ ریحان می فرستد

سخن یار ز اغیار بباید پوشید

شمارهٔ ۸۲

قصّه ی مست ز هشیار بباید پوشید

حدیث آرزومندی جوابی هم نمی ارزد

شمارهٔ ۸۳

خمار آلوده ئی آخر شرابی هم نمی ارزد

غزلیات۲ بازدید

اسیر قید محبّت ز جان نیندیشد

شمارهٔ ۸۴

قتیل ضربت عشق از سنان نیندیشد

مه چنین دلستان نمی افتد

شمارهٔ ۸۵

سرو از اینسان روان نمی افتد

سحر چو بوی گل از طرف مرغزار برآید

شمارهٔ ۸۶

نوای زیر و بم از جان مرغ زار بر آید

دل بدست یار و غم در دل بماند

شمارهٔ ۸۷

خارم اندر پای و پا در گل بماند

گر سر صحبت این بی سرو پایت باشد

شمارهٔ ۸۸

بر سرو چشم من دلشده جایت باشد

وصل آن ترک ختا ملکت خاقان ارزد

شمارهٔ ۸۹

کفر زلف سیهش عالم ایمان ارزد

صبحت جان جهان جان و جهان می ارزد

شمارهٔ ۹۰

لعل جان پرور او جوهر جان می ارزد

چنانک صید دل آن چشم آهوانه کند

شمارهٔ ۹۱

پلنگ صید فکن قصد آهوان کند

نقاش که او صورت ارژنگ نگارد

شمارهٔ ۹۲

کی چهره ی گلچهر چو او رنگ نگارد

آن خطّ شب مثال که بر خور نوشته اند

شمارهٔ ۹۳

یا رب چه دلفریب و چه در خور نوشته اند

خورشید را به سایهٔ شب درنشانده‌اند

شمارهٔ ۹۴

شب را به پاسبانی اختر نشانده‌اند

هر کو نظر کند به تو صاحب‌نظر شود

شمارهٔ ۹۵

وانکش خبر شود ز غمت بی‌خبر شود

بدشمنان گله از دوستان نشاید کرد

شمارهٔ ۹۶

بمهرگان صفت بوستان نشاید کرد