دفتر شعر
۷۶ شعر در این دفتر
شکل و بالای ترا، یارب، چه شیرین بستهاندکآفتابی را فراز سرو سیمین بستهاند
در ازل سنبل گیسوی ترا شانه زدندرقم شیفتگی بر من دیوانه زدند
بت من طره چو بر برگ سمن بر شکندرونق ماه برد، قیمت عنبر شکند
من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازینصد بار اگر نماز و گر روزه بود
مستانه چو از میکده بیرون آیدخون دل عاشقان چو جیحون آید
ای شکر اگر وانرسی خال مگسزین جور که می کنی نداری غم کس
جانا شب دوش مرغکی غالیه فاماز بهر وفایی چه خوش افتاده به دام
خوشا روزی ز دنیا دربه در بمز جستجوی عالم بی اثر بم
نگارینم! دل و جانم! حبیبم!همه درد درونم را طبیبم
هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادمدر سر سیر و تماشا سر خود بنهادم
رنجیده ی یاران ز دوران گله دارمآزرده ی خارم ز گلستان گله دارم
من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارمپادشاهم دل خویش از چه مشوش دارم
به خیال تو به هر جای که من می نگرممی نیاید به جز از گلشن و گل در نظرم
گر من سوخته بر شاهد خوبان برسمپشت شاهین شکند شهپر بال مگسم
به کوی یار هردم از فراق یار مینالمچو بلبل از غم گلزار در گلزار مینالم
ای آفت دل بلای جانم!آرام روان ناتوانم
بی تو ای دوست ندانی که چه گویم چونمبه جمال تو که چون سوخت در و بیرونم
السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی منالسلام ای تار گیسویت شب یلدای من
یارِ ارمنیمذهب! شوخِ عیسَویملّتیا بیا مسلمان شو، یا مرا نَصارا کن
ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تودین و دل و ایمان من قربان یک فرمان تو
فدای جان پاکت ای غلام در به در کردهز هجران تو جان از تن، قرار از دل سفر کرده
مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست استدو شب، دو روز، دو نرگس، به شاخ گل که شنیده؟
شب است این زلف، یا روز جدایی؟لب است این لعل، یا جان وفایی؟
ای روی تو ابروی تو وان دو لب شیرینهم قبله و هم کعبه و هم جان وفایی