دفتر شعر
۳۶۶ شعر در این دفتر
به سر شوق سر کوی ته دیرمبه دل مهر مه روی ته دیرم
هزاران غم به دل اندوته دیرمهزار آتش به جان افروته دیرم
ز عشقت آتشی در بوته دیرمدر آن آتش دل و جان سوته دیرم
دلی نازک بسان شیشه دیرماگر آهی کشم اندیشه دیرم
ز هجرانت هزار اندیشه دیرمهمیشه زهر غم در شیشه دیرم
مو آن رندم که عصیان پیشه دیرمبه دستی جام و دستی شیشه دیرم
به سر غیر ته سودایی ندیرمبه دل جز ته تمنایی ندیرم
بهغیر ته دگر یاری ندیرمبه اغیاری سر و کاری ندیرم
همه عالم پر از گَرده، چه سازم؟چو مو دلها پر از درده، چه سازم؟
به دل درد غمت باقی هنوزمکسی واقف نبو از درد و سوزم
فلک بر هم زدی آخر اساسمزدی بر خمرهٔ نیلی لباسم
بشم واشم ازین عالم به در شمبشم از چین و ماچین دورتر شم
قدح برگیرم و سیر گُلان شمبه طرف سبزه و آب روان شم
خدایا واکیان شم واکیان شمبدین بیخانمانی واکیان شم
ز وصلت تا به کی فرد آیم و شمجگر پر سوز و پر درد آیم و شم
سر کویت بتا چند آیم و شمز وصلت بینوا چند آیم و شم
مو که مست از می انگور باشمچرا از نازنینم دور باشم
به این بیآشنایی بر کیا شم؟به این بیخانمانی بر کیا شم؟
بیا یک شو منور کن اطاقممهل در محنت و درد فراقم
شبی نالم شبی شبگیر نالمز جور یار و چرخ پیر نالم
مو که آشفته حالم چون ننالمشکسته پر و بالم چون ننالم
مو کز سوتهدلانم چون ننالم؟مو کز بیحاصلانم چون ننالم؟
دلم زار و حزینه چون ننالموجودم آتشینه چون ننالم
وای ازین دل که نی هرگز بهکامموای ازین دل که آزارد مدامم