دفتر شعر
۲۹۵ شعر در این دفتر
کیجا، ته ریکا، کیجا تنی ریکامهتو چالهی سر نیشتی، من ته سیکامه
گلْ ونهْ مره، بو کنهْته پَنّونهسه ونه مره، گاز بزه ته دَنّونه
سه دنی مرهْ، لاپه نده، مشت هادهخش دنی مره، یتّا نده، هشت هاده
یا علی، گمّه بلندهْ ته آوازهته و ته خدایِ درْ همیشه وازه
خجیره کیجا، ته جمه نارنجیهریکا بورده گیلونْ براجنّیهْ
امیر گنه که، خنهْ باتْمه اُونهْهفت سالْ گالشی کردمهْ فرامهْ گوئهْ
گوهر گلهْ دیمْ بنّه ته هماسّه لوئهامیر گته کهه، ته گُو کزْا نَچُوئهْ
کَرهْ سنگهْ دَشتْ، چشمه دَرْ بیمُو لارهْمه دوستْ بَخرهْ، دیم بَکّنهْ انارهْ
ته واسرّه که زردُو ضعیف و زارْمهْته واسرّه که تَنِ دایمْ ویمٰارْمهْ
ستاره بلنْ بلنْ تری ستارهْبه این بلنّی، هارش مه دوسْ دیاره
امروزْ چَنْ روزهْ، مه بلبلْ نادیارهوطنْ هاکردهْ، ملکِ خیرودْکناره
شاهو نشاهه که اشرف ره جا بساتهستون به ستون قرص طلا بساته
امیر گنه: سِرْ دیمه سَیرِ بهارهته سَرْ (تسر) گشت و سَیرْکمّهْ همه دنیاره
مه ورْدهْ علی، نالمّه شه آقارهبوسّمه، سَیْر کمّه دوستِ کنّاره
تعریفْ کمّه چَنْ چیزره چنون خجیرهبادْمِ چش و چاچی کَمُونْ خجیره
امیر گنه: گشتِ بدنْ جای حُورهونه میوهیِ بهشت بَچّینمْ دوره
سلومْ هدامه شه دُوستِ پریرورهچینّه داغ به داغْ به منِه دلْ کَهُوره
قروُون شاهِ دُلدُلْ سوار که زَرّین طورهدیگر ذوالفقارْ، اَونکه شکافتهْ موره
مَرْدمْ گَشتِ لارْ شُوئنْ (شونن) منْ لارْ بمُورهبی تو (ته) گَشْتِ لارْمه وَرْ بسُونِ گوره
امیر گنه: دوستْ دارمه یکی چه حورهدَنّونْ دُرّ و لُو شکر و تنْ بلوره
منهْ دلْره تو دارْنی که یادتْ نییهْدلْرهْ مه بَرْسْ، این شَهرْ که غارتْ نییه
هر جا که دلْ آشوبه وُ دادْرَس ْ (دسترس) نییهْمه ونگْوُ فریادْ ره کَسْ فریادْرَسْ نییه
امیر گنه: یارْ دارمه که پری ذاتهوی سر تا به پَیْ فَنّ و بلکه نواته
امیر گنه: یار دارمه که پریذاتهوره عَسل و قَنّ و نواتْ بساته