دفتر شعر
۲۹۵ شعر در این دفتر
امروز سر راه بدیمه یک درْدونهکمنّه کپل پشت دشنّیه شونه
سَرِ بمیرم، سَرون ونه وَنوشهچشمِ بمیرم، مجیک ونه سرپوشه
من قلندروار شومّه سر دروازهدریم (دلیم) سره، مسته چش آوازه
آیینه به ته روئه، زلالْ نمنهفرشته به ته رو، پر و بالْ نمنه
بالْ ره تُو نده، طاقتِ تُو ندارمهمن طاقتِ ته چشِ سیُیو ندارمه
موسیٰ کوهِ طورْ بهشْته شه عصارهْهَر دمْ مناجاتْ کرده وه، شه خداره
شاهونشاهه که وه همه سان نمنهگاهی پیر و وه گاهی جوان نمنه
دریویِ میونْ بدیمه یک ستارهقنبر به جلو، شاه مردون سواره
امیر گنه: گشت «لیته کُوه» خجیرهگشتِ «لیته کوهْ»، «پَرندهْ کُوهْ» خجیره
واجبالوجودِ عَلَم الاسمامهکُنْتُ کَنْزاً گِرِهْ رهْ من بُوشٰامهْ
امیر گنه: گشت کرْدمهْ تمومِ کوه رهگشت بَکردْمه، تمومِ فیروزکوه ره
محمّد ره خدا چنّه جوون بساتهقرآنْ ره ونهْ وردِ زبون بساته
دماوند کوه، سامون لاریجونهپلّه به پلّه، لنگرِ آسمونه
دل رهْ گمّه که، غمْ نخرْ چاره نیهته غم خردِنِ روز ره کنارهْ نیه
اول بسمالله گمّه نوم (اسم) خدارهصلواتْ رسمّه محمد صلی الله ره
بونّه (ُبُوردمه) غریبی، غریبی چنده زئینهمن ساله ویمٰارْمهْ، کَسْ منه سرننه
صد ساله که من در این دنی دئیمهصد سال دیگر، پیش ملا نیشبیمه
ککّی گنه: من فرزندِ آدمیمهمنی آدمی بیمه، دَنی دَئیمه
آهو نیمه که کَتمْ بچینم (بَئیرم) دارهکچیکْ نیمه که غرصه نَخرمْ یاره
کجه شونی مه سرخه گلِ نشونه؟بس دل بورده، ته چشمِ جادوونه
دشمن به اونچه دکَتْ تهْ، بنتونهگردون صد هزار سال ار کنه نتونه
نَدوّمه که این قالبْ بساتن چیه؟بساتنْ قالب، اَیی بَهْلُوتنْ چیه؟
ملّا دره که دایِم با نمازهملّا دره که، پیغمبر همّازه
دیشو باختمه، خودیمه ته چشمونرهخوی دله من، خش دامه ته لبونره