دفتر شعر
۲۹۵ شعر در این دفتر
اُونْ صورتگِرونْ که صورتهٰا کَشیینْقَلِمْ، دَسْت بَکِتْ تا ته صورتْ بدیینْ
خِتا و خُتَنْ، تا هندوستان پائینْتا دشتِ قبچاق و سَرحدِّ مدائینْ
امیر گنه: چی کالهْ رَحْمْ دارمه یارونْ!دَرْشُو شَحْم و لَحْمْ، کَشِهْ چَمْ دارمه یارونْ!
من عاشِقِ اونْ زِلْفِمه، که خَمْ دارنه یارونْ!بَشُورْدِهْ گِلُو، هِلا نَمْ دارنه یارونْ!
امیر گنه: ذاتِ بِلْبِلْ دارمه یارونْ!گردشِ هوا، بویِ گِلْ دارمه یارونْ!
مسافر راه کربلا مه یارون!درموندهی شه عشقِ آقامه یارون!
امروزْ چَنْ روزهْ یاررِهْ ندیمه یارون!اوُ مه دِ وری دیدهْ روَوُنه یارون!
بَخِرْ گَرْدِ راهُ و نَخِرْ نامردِ نوننامردْ به خِشِهْ قَولْ بونه زی پشیمون
امیر گنه: اینْ سَرْکه سَر پُوشِهْ یارون!ناپُختهْ به جوشْ، پخته خاموشه یارون!
امیر گنه: دینِ عربْ دارمه یارون!میلِ گشتْ شام وُ حلبْ دارمه یارون!
ته دِگیسُوونْ مشکِ پتییه یارون!هَرْ میته خَراجاتِ هرّییه یارون!
چه فتْنوئه ته چشْ که نَشومَه خو منته فکر و خیال دَرْمه درازه شُو من
وَرفِ گُله ره دیمه که لارْ ره وارنوَرْف و گلْ تماشا کننْ تیمْ بکارنْ
دوستْ ره دیمه که آمِل کیچه وارن (آرن)اونْ دیم وُ دستونْ رهْ به من کاشْ بیارن
مه دلْ با ته جٰا عهد هاکرد بی و پَیْمنْسر از تنْ جدا بُو، دیگر جا نَشیینْ
قافْ، قَندهْ تنه لُو به هدیه دپاتنْگافْ، گیرمه ترهْکَشْ، گلهْ دیمْ تنها تَنْ
مه دوستْ به سُرعَتتْ، اسبِ بدوُرهْ موننْگردنْ و دوشْ هَنْته گوکّی گوره مونن
ای ماهرخِ سروقدِ سیمین تَنْ!ما یَرْجَحُ بالنّاس عَلیٰ وُلْدِ حَسَنْ؟
ناتُومه ته مهرهورزی ره دلْ هَئیتنْنا بَتُومّه ته نومْ رهْ زبُونْ نَئیتنْ
تیر بزه مرهْ کُومْ نییه نُومه گیتنْبی کومْ ره آرُومْ نییه که نُومه گیتنْ
ای لارِ کوهْ نیشتمهْ یارِ دَر بییِنْدورِ آبنوسْ نیشتمه، درْیورهْ دییِنْ
امیر گنه: ته غمزه مرهْ مَصٰافنْته قولُ و سخنْ هَرْدِ منه خلافنْ
امیر گنه:ای کافِرِ بی بفٰافنْهر قولُ که به من کردی تمومْ خلافنْ
مه حاصله ته غمْ خردن و اندوتننه پیشوئه مه غَمْ به سَرِ غمْ دُوتنْ