دفتر شعر
۲۹۵ شعر در این دفتر
امیر گنه: تا مهرهْورزی آموتنسی سال پیشتر مه تن تنه عشقْ سوتن
شایستهْ مره ته قدمِ گَرْدْ بیینْنشایستْ ترهْ مه خونهها پرْسیینْ؟
امیر گنه: بی یار به دنی دوییناونوخت بمردن بهتر که زنده بیینْ
امیر گنه: اون یار ره نشینه داشتنوره به سر سوزن، نَوْنهْ هداشتن
اون روز که بلقیس آخرت در شیینْبنّا شرم داشته لحدْ ونه سرْچیینْ
خوشواش (خشه واش) کوه، هر گوشه لارِهْ یارونْ!هر گوشهیِ لارْ، بلبلِ زاره یارونْ!
سکندر کو؟ دارا کوئه؟ کوئه بیجن؟یُوسفْ کوئه که با زلیخا آمیجن؟
تهْ صَیدی وُ مِجِمه وَلٰا وَلٰا منْخُونِ جیگرْ رهْ خرْمهْ کلا کلا منْ
به بازی نردْ دوست دلْ بیته آیینبه فکر گشاد بَنیشتمهْ یکتایی پائین
اندی خشه روز هوا بییمو باروناندی شیر نر بدیمه زیر پالون
آهو دیمه چرسّه لار بیابونتک چرون چرون و چش به آب بارون
امیر گنه: مه سالْ اگر که نودْ بوتمومْ ته قدی بُو، یکی منْ نوی بو
یگرنگِه دوستِ مهرورزی گریه میبویارکه د زبونه بهل که ایی بو
اشون باختمه، خود دیمه دَیْ بیامومشک و مشکه دون، بعد عنبر بیامو
امیر گنه: تا که فلک ره سرها بو،تا پشت گو، این کهنه دنی بپا بو،
امیر گنه: اون ره نظرِ خدا بومه نازک دل ره عشق سر هو نیابو
دَکْتمهْ تنه درو نَنْوازنّی تومره کافر فرنگستون وینّی تو
شهزاده، تره ایزد ذاتْ باتْ بو!چرخ و فلک گردش تنه براتْ بو!
قَراشِل تره دایمْ به سونِ باد بو!وته دشمن ره شمشیرِ تِهْ به یاد بو!
ته روشن چلا سوکنّه سون نیر بو!چشم بدو کوتاه نظر، با ته دیر بو!
گر دوست شه دست ره ته سر بما لنّی بواون هشت و چار نظر با تو بئی بو
دَر رَزْمْاَرْ رُستمْ ته برگه پُوش کشیبّوسی حاتم طی خوانِ سرپوش کشیبّو
تو خجیرۀ دوستی و خجیره ته خوتنه دِچشِ گوشه، نرگس پیون بو
نما شترِ سَرْ دَیْمِهْ پلِ میون روکیجا زلیله زوئه، مه گوگزا کو؟