دفتر شعر
۳۴۳۳ شعر در این دفتر
غزل شمارهٔ ۵۶۵
که نی عاشق نمی‌یابد که نی دلخسته کم دارد
غزل شمارهٔ ۵۶۶
دو چشم او به جادویی دو چشم چرخ بردوزد
غزل شمارهٔ ۵۶۷
نشانی ده اگر یابیم وان اقبال ما باشد
غزل شمارهٔ ۵۶۸
چو دیدی روز روشن را چه جای پاسبان باشد
غزل شمارهٔ ۵۶۹
نگار آمد نگار آمد نگار بردبار آمد
غزل شمارهٔ ۵۷۰
خوش و سرسبز شد عالم اوان لاله زار آمد
غزل شمارهٔ ۵۷۱
جمال ماه نورافشان بدان رخسار می‌ماند
غزل شمارهٔ ۵۷۲
ز زخم تیغ فردیت، همه جانند و بی‌جانند
غزل شمارهٔ ۵۷۳
به بلبل کرد اشارت گل که تا اشعار برگوید
غزل شمارهٔ ۵۷۴
قیامت‌های پرآتش ز هر سویی برانگیزد
غزل شمارهٔ ۵۷۵
الا ای ماه تابانم! تو را خانه کجا باشد؟
غزل شمارهٔ ۵۷۶
کنون من هم نمی‌گنجم، کز او این خانه پر باشد
غزل شمارهٔ ۵۷۷
از آن گوشه چه می‌تابد عجب آن لعل کان باشد
غزل شمارهٔ ۵۷۸
مرا قولیست با جانان که جانان جان من باشد
غزل شمارهٔ ۵۷۹
مگر آن مطرب جان‌ها ز پرده در سرود آمد
غزل شمارهٔ ۵۸۰
میان بندید عشرت را که یار اندر کنار آمد
غزل شمارهٔ ۵۸۱
زمین سرسبز و خرم شد زمان لاله زار آمد
غزل شمارهٔ ۵۸۲
به جای مفرش و بالی همه مشت و لگد بیند
غزل شمارهٔ ۵۸۳
بیابد پاکی مطلق در او هر چه پلید آید
غزل شمارهٔ ۵۸۴
نمی‌خواهم هنرمندی که دیده در هنر دارد
غزل شمارهٔ ۵۸۵
مرا مطرب چنان باید که زهره پیش او میرد
غزل شمارهٔ ۵۸۶
ندارد پای عشق او کسی کش عشق سر باشد
غزل شمارهٔ ۵۸۷
چو زرکوبست آن دلبر رخ من سیم کوب آمد
غزل شمارهٔ ۵۸۸
اگر تلبیس نو دارد همانست او که پار آمد