دفتر شعر
۲۲۳۶ شعر در این دفتر
رباعی شمارهٔ ۱۷۰۰
گوئی که برو در شب و پیغام کنی
رباعی شمارهٔ ۱۷۰۶
شاید که حکایتم به آن مه گوئی
رباعی شمارهٔ ۱۷۱۰
پرآتش و پر فتنه و پر غوغائی
رباعی شمارهٔ ۱۷۱۵
رومی رخ و زنگی خط و پر چین موئی
رباعی شمارهٔ ۱۷۱۶
وی چون شکر شگرف در حلوائی
رباعی شمارهٔ ۱۷۱۷
ای رحمت در رسیده از بالائی
رباعی شمارهٔ ۱۷۲۰
گر خاص توی گنه کنی عام شوی
رباعی شمارهٔ ۱۷۲۸
انصاف بده که عشق را چون سائی
رباعی شمارهٔ ۱۷۳۳
من با توام ای دل تو کرا می‌جوئی
رباعی شمارهٔ ۱۷۳۹
وی زلف ترا قاعده عنبر سائی
رباعی شمارهٔ ۱۷۵۹
وی آینهٔ جمال شاهی که توئی
رباعی شمارهٔ ۱۷۶۵
گوئی ز میان حسن برخاسته‌ای
رباعی شمارهٔ ۱۷۷۲
تا کی سوزی که صد رهم سوخته‌ای
رباعی شمارهٔ ۱۷۸۴
در عشق چو پخت جان تو سودائی
رباعی شمارهٔ ۱۷۸۵
زنجیر سری، سیم‌بری رشک پری
رباعی شمارهٔ ۱۷۹۱
ور بی‌همه‌ای چو با منی با همه‌ای
رباعی شمارهٔ ۱۸۰۰
صوفی باشی و نام ماضی نبری
رباعی شمارهٔ ۱۸۰۲
تا لاف زنم که دیده‌ام خرمی
رباعی شمارهٔ ۱۸۰۳
با دیدنت آفتاب و اختر نی نی
رباعی شمارهٔ ۱۸۲۸
از سوداها لطیفتر سودائی
رباعی شمارهٔ ۱۸۳۵
گیری ز عدم لقمه و خوش می‌خائی
رباعی شمارهٔ ۱۸۳۷
در نیم شبی صبح طرب بنمائی
رباعی شمارهٔ ۱۸۵۷
در کتم عدم در افکنم غوغائی
رباعی شمارهٔ ۱۸۶۱
وانگاه چو جبرئیل بیرون آئی