گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۴۰۵

ای همه منزل شده از تو ره بی‌رههبی‌قدمی رقص بین بی‌دهنی قهقهه

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۴۰۶

ایا دلی چو صبا ذوق صبح‌ها دیدهز دیده مست شدی یا ز ذوق نادیده

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۴۰۷

زهی لواء و علم لا اله الا اللهکه زد بر اوج قدم لا اله الا الله

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۴۰۸

چو آفتاب برآمد ز قعر آب سیاهز ذره ذره شنو لا اله الا الله

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۴۰۹

که بوده است تو را دوش یار و همخوابهکه از خوی تو پر از مشک گشت گرمابه

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۴۱۰

مقام خلوت و یار و سماع و تو خفتهکه شرم بادت از آن زلف‌های آشفته

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۴۱۱

دلم چو دیده و تو چون خیال در دیدهزهی مبارک و زیبا به فال در دیده

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۴۱۲

چو مست روی توام ای حکیم فرزانهبه من نگر تو بدان چشم‌های مستانه

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۴۱۳

عجب دلی که به عشق بت است پیوستهعجبتر این که بتش پیش او است بنشسته

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۴۱۴

ز لقمه‌ای که بشد دیده تو را پردهمخور تو بیش که ضایع کنی سراپرده

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۴۱۵

تو دیده گشته و ما را بکرده نادیدهبدیده گریه ما را بدین بخندیده

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۴۱۶

برو برو که به بز لایق است بزغالهبرو که هست ز گاوان حیات گوساله

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۴۱۷

خلاصه دو جهان است آن پری چهرهچو او نقاب گشاید فنا شود زهره

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۴۱۸

ای جان ای جان فی ستر اللهاشتر می‌ران فی ستر الله

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۴۱۹

خوش بود فرش تن نور دیدهخوش بود مرغ جان بپریده

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۴۲۰

آمد آمد نگار پوشیدهصنم خوش عذار پوشیده

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۴۲۱

مطرب جان‌های دل بردهتا به شب تا به شب همین پرده

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۴۲۲

رخ نفسی بر رخ این مست نهجنگ و جفا را نفسی پست نه

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۴۲۳

یا رشا فدیته من زمن رایتهلست تقول اننی ارحم من سبیته

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۴۲۴

هل طربا لعاشق وافقه زمانهافلح فی هوائه اصلح فیه شأنه

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۴۲۵

طوبی لمن آواه سر فؤادهسکن الفؤاد بعشقه و وداده

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۴۲۶

فدیتتک یا ستی الناسیهالی کم تشد فم الخابیه

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۴۲۷

گر باغ از او واقف بدی از شاخ تر خون آمدیور عقل از او آگه بدی از چشم جیحون آمدی

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۴۲۸

فصل بهاران شد ببین بستان پر از حور و پریگویی سلیمان بر سپه عرضه نمود انگشتری